[ΤΡΕΙΣ ΖΩΕΣ]
[ΜΗΝ ΜΕ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣ]
σενάριο: Μάρκους Μπους, Ντόμινικ Γκραφ
σκηνοθεσία: Ντόμινικ Γκραφ
Ποιανού είναι αυτό;
Δικό σου. Κι αυτό εδώ;
- Δικό σου! - Δικό μου;
- Είναι της γιαγιάς. - Ναι.
- Να πάρω μερικά μανταλάκια; - Φυσικά.
Αυτά τα αφήνω εδώ.
- Τίνος είναι αυτό; - Δικό μου.
- Πού θα τα κρεμάσουμε; - Να το κάνω εγώ;
Ναι, κάν' το.
- Εντάξει. - Το κρεμάω εδώ και συ εκεί.
- Μου έπεσε! - Άσε με να σε βοηθήσω.
- Δεν πειράζει. - Είσαι σίγουρη;
Πιάνουν μόνο μία κάλτσα.
Ναι, είναι χαζό που πιάνουν μόνο μία.
Σωστά. Αυτό μου χρειάζεται.
Έτσι.
Ποιός αποφάσισε να χαραμίσεις το ταλέντο σου
στη ζούγκλα;
Πιο πολλά δέντρα ξεριζώθηκαν τελευταία από την καταιγίδα στη Θουριγγία.
Η ΛΔΓ πάτωσε οικονομικά. Πάρα πολύ νερό σπαταλήθηκε στη βιομηχανία.
Τα δάση αφανίστηκαν. Για καυσόξυλα.
Διάβασα πως είναι καλό να κάνεις δίαθλο στις διακοπές.
- Θα σου κάνει καλό. - Με ξέρετε να κάνω σκι;
- Και στη ηλικία σου μπορείς να μάθεις. - Καλύτερα να μάθω σκοποβολή.
Όχι όμως ανάμεσα στα θρεφτάρια τους δυτικούς, που άρπαξαν τις βίλλες.
Δεν κάνουν δίαθλο και δεν θα βρεθούν στον δρόμο σου.
Ο Αυτοκράτορας Μπαρμπαρόσσα και ο στρατός του
κοιμούνται 1.000 χρόνια στα βουνά
περιμένοντας να γίνει η Γερμανία
και πάλι Αυτοκρατορία.
Τότε θα εμφανιστεί.
- Όχι ιδεολογική κατήχηση. - Πολύ κρίμα.
Οι τρυφερές παιδικές ψυχές είναι ευαλωτές
στο δηλητήριο, στάλα στάλα.
Δεν θα ξυπνήσω
τον γερο-αυτοκράτορα. Μην ανησυχείς.
Πόσο θα μείνεις στο δάσος;
Δεν μου το διευκρίνισαν. Για όσο χρειαστεί.
Θα μείνεις με μας, καρδούλα μου.
Όχι!
Ναι!
Θα δούμε.
Δεν τρως.
Τί το θες το πιάτο;
Δεν καταλαβαίνω, γιατί χρειάζονται ψυχολόγο;
Ποιός είναι ο κακός;
Ο κακός, λοιπόν... Ας πούμε
ότι πριν από πολύ καιρό άρπαξε την ομορφότερη της πόλης
και όταν την άφησε ελεύθερη, τα μαλλιά της ήταν κάτασπρα
σαν το χιόνι.
Ήταν λίγο πριν από το τέλος της ΛΔΓ. Χθες,
του έδωσαν αναπάντεχα εξιτήριο από την ψυχιατρική μονάδα.
Έμεινε στην περιοχή. Αυτά μόνο ξέρουν.
Θα μείνεις στης Βέρας;
Όχι, έκλεισα δωμάτιο σε ξενοδοχείο όπου πάνε για χειμερινά σπορ.
Κάτι πρέπει να κάνεις για τη δισκοπάθειά σου.
Δεν πάψατε να βλέπεστε;
- Όχι. - Η Βέρα και συ; - Της έγραψε.
Όχι, της τηλεφώνησα πρόσφατα.
Μας τα λες εν συντομία;
Τα κατάφερε τελικά.
Έχει πλούσιο σύζυγο,
που την αγαπάει. Όλο το μέλλον
είναι μπροστά της, παρά τις ατυχίες της.
Ατυχίες, μα τί λες τώρα...
Διαβάζεις την αλληλογραφία μου;
- Όχι άλλο, σε παρακαλώ. - Θα πάμε για ύπνο.
Ο γιατρός είπε 5 την ημέρα.
Έκανα 2,5 σήμερα.
Ενδιαφέρουσα ερμηνεία των συμβουλών του γιατρού.
Είναι τόσο νέος.
Νομίζει πως συμμετείχα στην ανοικοδόμηση μεταπολεμικά.
- Γιαυτό μου δίνει άφεση. - Ανεβαίνουμε στο δωμάτιό μου.
Αυτό ήταν το δωμάτιό σου;
Αυτός είναι ο Χούμπερτ ο Κακός.
Χούμπερτ.
- Αυτό είναι τώρα το κρεββάτι μου; - Το δικό σου.
Αυτό το καλοκαίρι θα κοιμάσαι στο κάτω πάτωμα.
- Του χρόνου θα... - Δες! Τί κάνει;
Τρώει πόριτζ.
- Κοίτα, μία γέφυρα. - Πόσες γέφυρες περάσαμε,
πριν μπούμε στον αυτοκινητόδρομο;
Νομίζω πως ήταν 5 οι γέφυρες. Εσύ τί λες;
- Έξι. - Καλά, αν είναι έξι ή πιο πολλές με νίκησες
και θα πάρεις ένα δώρο. Αν είναι 5, τότε νίκησα εγώ.
Αν είναι 4, έχουμε ισοπαλία.
- Σου έβαλα βενζίνη. - Ευχαριστώ.
Να αλλάξεις λάστιχα πριν από τις βροχές.
- Ο δρόμος είναι γεμάτος φύλλα. - Ευχαριστώ.
Δεν θα 'πρεπε να οδηγείς.
Δεν μπορούν να σου νοικιάσουν αμάξι;
Έστω ένα επαγγελματικό;
Δεν είμαι υπουργός. Δεν πληρώνουν για νοικιασμένο.
Εκείνα δεν έχουν κασεττόφωνο.
- Γεια σας. - Δεν θέλω να έχω
τη μουσική μου σε δισκάκια. Θέλω το αμαξάκι μου και τη μουσική μου.
Και μην μου φέρεις κάνα MP3 player.
Είμαι παλιομοδίτισσα.
Και γω ήμουν παλιομοδίτης και ξύπνιος σαν εσένα.
Τώρα που ξανάνοιωσα,
- έγινα χαζός. - Όχι,
- λιγότερο αξιοσέβαστος. - Η λέξη που δεν μου ερχόταν.
- Να μην βλέπει πολλή τηλεόραση. - Εντάξει.
Μισή ώρα DVD τα απογεύματα. Τα άφησα στην κουζίνα.
Βουρτσίζει μόνη της τα δόντια της.
Να παίρνει άφθονο καθαρό αέρα.
Πέντε γέφυρες.
Έξι γέφυρες.
- Πόσες γέφυρες; - Έξι. - Θα τις μετρήσω.
- Εντάξει. - Να προσέχεις.
Τέσσερις.
Πέντε.
Έξι.
Επτά.
Οκτώ.
Γλυκειά μου, είναι παρά πάνω από έξι.
Με νίκησες.
Είναι δώδεκα.
Εμπρός;
Ναι, θα σου φέρω δώρο. Υπόσχομαι.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ, ΚΑΤΗ!
Ο ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ ΜΑΣ
ΦΕΣΤΙΒΑΛ
ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ
Εμπρός;
Ξέρετε ότι υπάρχει νόμος στη Δύση που απαγορεύει να σέρνεις
- τις τροχήλατες βαλίτσες στα καλντερίμια; - Αλήθεια;
Λυπάμαι πολύ, αλλά υπόσχομαι να σας διαθέσω το δωμάτιο αύριο.
Δεν ξέρω ποιός φταίει. Ίσως το γραφείο που απευθυνθήκατε.
Δεν το έκλεισα μέσω γραφείου, αλλά εγώ η ίδια.
- Δεν υπάρχει δωμάτιο πουθενά. - Ναι, αύριο μόνο.
- Ποιός έκανε την κράτηση; - Δεν ξέρω. - Κανένα πρόβλημα.
Ένα σκυλόσπιτο
κι ένα πιατάκι μού αρκούν.
Μου λέτε τη συντομότερη διαδρομή από δω;
Δεν είμαι από δω, ο συνάδελφος ξέρει την περιοχή.
Είναι απλό. Φεύγοντας, στρίβετε αριστερά,
θα δείτε ένα βενζινάδικο μετά τα δεύτερα φανάρια,
καθώς θα κατεβαίνετε...
Και δεν τελειώνει εδώ.
Η Βέρα θα σου λεπτομέρειες.
- Το εσωτερικό είναι πεδίο μάχης. - Πότε επιστρέφει;
Δεν θα αργήσει.
Αλλά ποτέ δεν ξέρεις.
Θα μπορούσα να ζήσω σ' αυτό το καθεστώς, αλλά οι ανώτεροι αποφάσισαν
πως δεν είμαστε έτοιμοι ώσπου να γκρεμιστούν όλα. Τί καθήκον!
Θα πρέπει να δράσουμε με μυστικό τρόπο.
Αν αποκαλυφθείς, θα τιμωρηθείς
με μια βραδυά καραόκε.
Θα σου το δείξω αργότερα.
Εδώ πάνω υπάρχει ένα δωμάτιο με θέα στο παρελθόν.
Απ' όταν ο Χίτλερ πήγαινε στο γυμνάσιο. Τόσο παλιό.
Εδώ... η στροφή του αιώνα.
Γύρω στα 1930.
Κι εδώ, ο γνήσιος σοσιαλισμός. Καταρρέει στο άγγιγμα.
Θα τ' αφήσω όπως είναι. Τουλάχιστον έναν τοίχο.
Η Βέρα θέλει πλήρη ανακαίνιση του σπιτιού.
Εγώ φροντίζω ό,τι παλιό.
Τουλάχιστον
το απαθανατίζω.
Οι ιστορίες χάνονται.
Μια ομάδα κομμουνιστών έκανε εδώ κατάληψη στα '20.
- Είναι από κάποιο βιβλίο σου; - Αληθεύει. - Επιτρέπεται;
Έχεις διαβάσει κανένα;
- Όχι. - Είναι καλά για τα ταξίδια με το τράινο.
Και με το αεροπλάνο.
- Να σου συστήσω κάποιο; - Φυσικά. - Φοβάμαι λιγάκι
την κριτική σου.
Γιατί;
Είναι απίστευτα κακά.
Δεν απορρίπτω τις νουβέλες.
- Χρόνο δεν έχω. - Μπορείς
να το πάρεις μαζί σου.
Θα βοηθήσω
κάποιους συναδέλφους με έναν δολοφόνο που δραπέτευσε
χθες.
Εδώ γίνονται εργασίες. Μην κοιτάς.
Το χρησιμοποιούσε
η τοπική πολιτιστική ένωση. Βρήκα την πινακίδα στο υπόγειο.
"Η σοσιαλιστική κουλτούρα είναι η τροφή των εργατικών μαζών".
- Θα σ' το έδειχνα, αλλά είναι μέσ' την κάπνια. - Κι εκεί;
Εκεί υπάρχουν μόνο σκουπίδια.
Τα έκαψα το Σάββατο για καμουφλάζ.
Για να νομίσουν οι γείτονες ότι έχουμε και μεις μπάρμπεκιου.
Ό,τι λέμε μιμιτισμό στα ζώα.
- Προσαρμογή στο περιβάλλον, για να μην ξεχωρίζεις. - Κατάλαβα.
Είναι αργά, αλλά τα φασόλια
ξεπετάχτηκαν. Έβγαλαν βλαστάρια.
Ο περιβάλλων χώρος είναι στη δική μου δικαιοδοσία.
Το έλλασον του σχεδίου μας. Το ''ελεύθερο πεδίο'' μου.
Εδώ θα χτίσουμε με τη Βέρα έναν μικρό ναό του μεγάλου μας έρωτα.
Ανοησίες!
Αλλά δεν μου φαίνεται κακή ιδέα.
Λοιπόν, το ομολογώ.
Με παράτησε σήμερα το πρωΐ.
- Για ψώνια πήγε; - Ναι.
- Δεν είναι καλή οδηγός. - Ξέρω, ρώτα τον φράχτη των γονιών μου.
- Πότε έγινε αυτό; - Πριν από 15 χρόνια, μια νύχτα φθινοπώρου.
- Σώριασε κάτω 20 μέτρα. - Γιατί;
Ήταν λίγο πιωμένη.
Σύμφωνοι, αλλά η βαθύτερη αιτία;
- Με κάθε ειλικρίνεια; - Ναι.
Έπινε γιατί η καρδιά της είχε γίνει κομμάτια.
- Τυχερή. - Ως προς τί;
Αλκοόλ, πληγωμένη καρδιά...
Ναι.
- Ή μήπως όχι; - Ναι.
- Εσύ είσαι η ψυχολόγος. - Δεν συζητώ για στενούς φίλους.
Έχω συνάψει συμφωνία σιωπής με τον εαυτό μου.
Γεια σου!
Γεια!
- Εμένα κοίτα! Γιατί κοιτά το αμάξι; - Δεν έχει χτυπήματα!
Τρία χρόνια χωρίς ατύχημα.
Μου φαίνεται
- πως βρήκες νέο θέμα. - Θα το συζητήσουμε.
Είναι άστεγη και ψάχνει δωμάτιο.
- Αλήθεια; Μείνε σ' εμάς! - Θα δούμε.
- Γεια σου, Βέρα! - Γεια σας!
- Καλό σαββατοκύριακο! - Ευχαριστώ!
Παράτα τα.
- Δεν χωράνε όλα. - Δεν είναι αυτό το θέμα.
Είναι πρόκληση.
- Ποιός νικάει, εσύ η το πλυντήριο; - Ακριβώς.
Μην τον βοηθάς,
για ν' απολαύσει τον θρίαμβό του.
Πάμε.
Γεια.
Πες μου, σου αρέσει;
Ποτέ δεν είδα διαμέρισμα που έχεις σχεδιάσει.
- Ούτε καν στο Μόναχο, στο πανεπιστήμιο. - Έτσι είναι.
Ποτέ δεν ήρθες να με δεις. Όλο εγώ ερχόμουν σε σένα.
Είναι παλιό.
Αυτό είναι το δωμάτιο των ξένων.
Εδώ θα μείνεις, αν το αποφασίσεις.
- Θα δούμε. - Τί έκανες με τη Λούσυ;
- Είναι με τους γονείς μου. - Κατάλαβα.
Αυτό είναι το παιδικό.
Αυτό είναι του Μπρόυνο και το υπνοδωμάτιό μου.
- Και διάλεξες όλα τα χρώματα; - Ναι. Μπορεί και να τ' αλλάξω.
Εδώ είναι το γραφείο μου.
Το κλείδωσα το πρωΐ.
- Ποιός είχε την ιδέα για το σπίτι; - Εγώ. Είχα δει την αγγελία.
"Μονοκατοικία δημόσιας ιδιοκτησίας πωλείται σε καλή τιμή".
Μόλις το είδα, αμέσως θέλησα να το πάρω.
Θα ήταν καλύτερα
να ελέγξεις πρώτα με ποιόν θα ζήσεις μαζί, αλλά... Τί να κάνεις;
- Λέει ότι όλη μέρα γράφει. - Ναι.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα
- να μην τον βλέπω για ώρες. - Θες να ζηλέψω; - Όχι.
- Δεν ψάχνεις, έτσι; - Όχι.
- Ποτέ δεν έψαχνες. - Όχι σαν εσένα.
Χαίρεσαι για μένα;
Μα και βέβαια.
Για να είμαι ειλικρινής,
και γω χαίρομαι για μένα.
Είχα κουραστεί.
Αυτή τη φορά πάντως δεν έψαξα καθόλου.
Όπως λένε, ''σταμάτα να ψάχνεις''.
- Ακούγεται σαν στερεότυπο. - Συμβουλευτική για το αλκοόλ και τη ζωή.
Η μάνα μου κάνει γιόγκα για τον εθισμό της στη νικοτίνη.
Στην αρχή μού διάβαζε βιβλία.
Ποιήματα, νουβέλες, ιστορικά.
Βράδυ παρά βράδυ,
στο μικρό μου διαμέρισμα στο Βερολίνο, καθόταν σε μια παλιά καρέκλα στην κουζίνα
και μου διάβαζε.
Μέχρι τις 3:00 τα χαράματα. Για εβδομάδες. Σαν πολιορκία.
Τελείως πλατωνικά. Δεν με άγγιζε ποτέ.
Αλλά κάποια νύχτα,
καθώς μου διάβαζε, έσπασε η καρέκλα.
Σωριάστηκε στο πάτωμα και χτύπησε.
Έσκασα στα γέλια.
Γελούσε και κείνος. Μετά σηκώθηκε, με χαιρέτησε και έφυγε.
Τον άκουγα που κατέβαινε τις σκάλες,
μα μόνο όταν έκλεισε η πόρτα πίσω του
τον ακολούθησα.
Πολύ αργά.
Καθώς στροβιλιζόμαστε στη λάμψη τ' ουρανού, βουλιάζω μέσα σου.
- Γεια. - Γεια.
Θα 'θελα να δω
- για ξενοδοχείο. - Όχι, όχι.
Καλά, με πείσατε.
Μπορώ να πάω να ξαπλώσω;
Με τρόπο μαγικό, έτοιμο το δωμάτιό σου.
Ευχαριστώ.
Με κουτσομπολεύατε;
Όχι! Της είπα πως η εκτίμησή μου στο πρόσωπό σου
αλλάζει από στιγμή σε στιγμή, καθημερινά, πρώτα σε αγάπη
και μετά σε πόθο.
Δεν έρχεται πρώτα ο πόθος και μετά η αγάπη;
Κάθε πρωΐ ξεκινάμε από την εκτίμηση για να φτάσουμε στον πόθο;
- Καλά τα λέω; - Μήπως είσαι συγγραφέας;
Πάω να φέρω τη βαλίτσα μου.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
Εντάξει, καληνύχτα.
Συγγνώμη που το πήρα χθες βράδυ.
Είχα ένα ίδιο, μόνο που ήταν από διαφορετικό ξύλο.
Μου το χάρισε κάποιος. Μου είπε πως ήταν από την Ταϋλάνδη.
Στο γραφείο σου υπάρχει ένα βιβλίο με αφιέρωση.
Είμαι σίγουρη πως αναγνώρισα τον γραφικό χαρακτήρα.
Το όνομά του είναι Πάτρικ.
Σου αρέσει;
Ναι. Στιγμιαίος καφές. Το νερό δεν είναι αρκετά ζεστό.
- Έπρεπε να κάνω μπάνιο. - Μου αρέσει χλιαρός.
Και η φωτογραφία σου είναι μπροστά στο σπίτι του, στην οδό Ζέππελιν.
Στο Μόναχο. Σωστά;
Ναι.
Ο Πάτρικ Ντόρμπαχ.
Ναι, τον ήξερα.
Και γω το ίδιο.
Πολύ καλά.
Ήταν πριν εμείς οι δύο γνωριστούμε.
Το ίδιο. Πριν συναντηθούμε.
- Έναν χρόνο πριν; - Ναι.
Το καλοκαίρι της συναυλίας του Νταίηβιντ Μπόουϊ.
Ακριβώς εκείνο το καλοκαίρι.
Πρέπει να πάω στη δουλειά. Δεν τους νοιάζει που είναι Κυριακή.
- Τα λέμε μετά. - Τα λέμε αργότερα.
Ήρθε.
- Γεια σας. - Καλημέρα.
- Το βρήκες εύκολα; - Φυσικά.
- Δεν μιλάτε σοβαρά. - Δεν μαγειρεύουν μόνοι τους.
- Αλλά καλύτερα από το σπίτι. - Στο καφέ του νοσοκομείου;
Το δοκιμάσαμε χθες. Είναι κοντά.
- Έλα μαζί μας. Αξίζει. - Και εδώ;
Δύο παμπ με μενού, ένα καφέ,
δύο μπυραρίες, τίποτα να σ' αρέσει. Υπάρχει κι ένα πανδοχείο
- στο Μπούρσεν... Μπούρσενμπεργκ. - Μπούρσενταλ.
Η κουζίνα της περιοχής δεν είναι κακή.
Κάθε μέρα φεύγουν ακριβώς. Φεύγουν το αργότερο
στις 11.45 πμ.
Είπα στην Ερφούρτη ότι θέλουμε τουλάχιστον 1 βδομάδα ακόμη.
- Πώς ξέρετε πως είναι ακόμη εδώ; Έχετε στοιχεία; - Όχι, κανένα.
Ο Γιόργκεν το λέει από διαίσθηση.
Κάποια πληροφορία θα είχαμε, αν είχε φύγει από δω.
- Εδώ. - Όμορφο.
Καλημέρα.
- Καλημέρα. - Επί τη ευκαιρία, εκεί πάνω...
Χθες κυνηγούσαν λαγό.
Τον κυνηγούσαν με ό,τι μέσον είχαν. Δίπλα στον αυτοκινητόδρομο.
- Σίγουρα τους ξέφυγε. - Κανείς δεν μας μιλάει.
- Είμαστε ηλίθιοι. - Βλέπεις εκεί;
Σου κανόνισα ραντεβού για μετά το μεσημεριανό.
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ
Ελάτε από δω.
Καλωσορίστε τους συναδέλφους μας.
Είμαι η Τζο. Γεια.
- Είμαι ο Φρανκ. - Γεια σου.
Αυτό είναι πιο νόστιμο.
Δοκίμασέ το.
- Πάρε. - Μπορώ; - Ναι. - Είναι πολύ ξινό.
- Το ξέρω. - Ποιός οργανώνει τις διακοπές μας;
Γιατί κάνεις διακοπές, αφού δεν σου αρέσει το φαγητό;
Δεν μου φταίει το φαΐ, εσένα δεν μπορώ να στερηθώ.
Ευχαριστώ.
- Είναι κλειδωμένα. - Πάτε από την πίσω πόρτα.
Τι ετερόκλητη ομάδα.
Ναι, θα το μαζέψω. Γεια.
- Δική του δουλειά δεν είν' αυτή; - Έβαψε το ταβάνι.
Πονάει η πλάτη του, έτσι ανέλαβα εγώ.
Δεν χρειάζεται να βοηθήσεις.
Ευχαριστώ.
- Συνήθως τί ώρα πας για ύπνο; - Στις 9:00.
Ίσως απόψε μείνουμε νηφάλιοι και...
- Πόσων ετών είναι η κόρη της; - Τεσσάρων.
Ή ίσως λίγο μεγαλύτερη.
Εμπρός; Πού είναι το ποντικοχωριό;
Υπάρχει πατέρας, ή έγινε άμωμη σύλληψη;
- Ή παρθενογένεση; Θα ρωτήσω. - Είναι ταμπού.
Ήταν ατύχημα.
Τί; Σοκαριστικό!
- Τί φάγατε; - Φράουλες.
Εμείς έχουμε ριζότο.
Την ξέρω;
Την γνώρισες όταν ήσουν μικρούλα.
Να σου φέρω πετσέτα;
Ο τύπος ίσως μας βοηθήσει.
Άλλαξε κρυψώνα τουλάχιστον μία φορά.
- Τί λέει η ψυχολόγος; - Είναι προσκολλημένος στην περιοχή.
Οι τοπικές αρχές είναι κάπως. Δεν πιστεύουμε λέξη.
Τους εξοργίζει που εμπλέκονται ανώτερα κλιμάκια.
Το θεωρούν προσβλητικό.
Για να βοηθηθεί, πρέπει να επικοινωνήσει. Με σήματα ή κάποιον κώδικα.
Καλή σκέψη; Όχι;
Η κλίκα του Κόκκινου Στρατού χρησιμοποιούσε τους εσωτερικούς χώρους για επικοινωνία.
Χαλί στο χώλ σήμαινε
"περίεργος γείτονας", μια λάμπα πλάι στο παράθυρο
"διαμέρισμα που δεν παρακολουθείται".
Έτσι έκαναν.
Πιστεύεις πως αλλάζει κρυψώνες;
Ασφαλή καταφύγια.
Οπωσδήποτε.
Άκου, Μπρούνο. Δεν βρήκαμε πρόσφατα
μια αυλακιά στον φράχτη; Και δεν καταλάβαμε πώς έγινε;
Ο ταχυδρόμος ήταν,
ήθελε να πει "χωρίς διαδίκτυο για άλλους 18 μήνες".
Σκατά.
Μπορώ να καπνίσω;
- Όχι! - Όχι δα, Μπρούνο!
Δεν θέλω να γνωρίζω τα πάντα για τον άλλον και να τον σκέφτομαι.
Τί είδους ανθρώπους φροντίζεις;
Καταβάλλω την ελάχιστη προσπάθεια.
- Μα δεν μπορείς να μην σκέφτεσαι. - Όχι, δεν μπορείς.
- Ή δεν έχει αποτέλεσμα. - Εννοείς
- ότι είναι ανοησία; - Ναι.
Προσπαθώντας να μην σκέφτεσαι καταλήγεις στο τίποτα.
Με την πρώτη, μου φάνηκε σπουδαίος.
Μύριζε πάντα όμορφα.
Και ο τρόπος που μιλούσε.
Όλα τα μικρά πράγματα.
Θυμόταν όσα με απασχολούσαν
και ρωτούσε γι' αυτά. Όπως για τη μαμά μου στο νοσοκομείο.
- Ο τρόπος που άκουγε. - Ήταν όμως ματαιόδοξος.
- Λιγάκι, αλλά του πήγαινε. - Ναι, έχεις δίκιο.
Πολύ αξιοπρεπής.
- Όχι ο τύπος ''θα σε πηδήξω, θες δεν θες''. - Όχι, καθόλου.
Ίσως...
Κάποιες φορές μιλούσε για μια φίλη του,
με την οποία έπαιζε σκουώς.
- Έπαιζες σκουώς; - Ναι.
- Μαζί του μερικές φορές. - Ο Πάτρικ έλεγε
πως ήταν καλοί φίλοι και δεν έτρεχε τίποτε άλλο.
Ίσως εμένα εννοούσε.
Ναι, απλώς μία καλή φίλη.
Καλή φίλη;
Δεν πίστευα λέξη.
Μια φορά τον ακολούθησα, σ' όλη τη διαδρομή
από το σπίτι του μέχρι τον υπόγειο, προς το πανεπιστήμιο
και το κέντρο της πόλης. Για μισή μέρα, αφού ήθελα να μάθω
- ποιά ήταν αυτή η καλή φίλη. - Μου το είπε. - Όχι!
Το είχε πάρει είδηση.
Όχι!
Εσύ ήσουν;
Δεν είναι αστείο. Εγώ υπέφερα.
Πού έμενες;
Στο Βέστεντ, όπου ζούσα και όταν γνωριστήκαμε δύο χρόνια μετά.
Είχες και συ ένα όνομα.
Ήσουν ''η φίλη του σπιτιού".
Κάποιες φορές
τον περίμενες μπροστά στο σπίτι του, και κοιμόσουν εκεί έξω. Σωστά;
Δεν φαντάζομαι άλλη γυναίκα
να κάνει τέτοια παλαβομάρα.
Τον έχασα, καθώς τον κυνηγούσα.
Στον κυρίως σταθμό, στο κάτω επίπεδο.
- Το είχε καταλάβει. - Σου ξέφυγε.
Απίστευτο. Πήγαινε να δει εσένα.
Το αντιμετώπισε με τον δικό του αβρό τρόπο.
Ήταν σαν το σαπούνι. Ίσως λίγο αλαζονικό
- σαπούνι. - Όχι, εμείς τον αφήσαμε.
Καμμιά μας δεν τον κράτησε.
Με πειράζεις
- επειδή ήμουν τόσο κολλημένη; - Όχι.
Ποτέ.
Δεν μου είπες ποτέ ότι ήσουν ερωτευμένη μαζί του.
Εγώ το έκανα όμως.
- Θυμάμαι πως ήταν χειμώνας. - Όχι.
Ναι. Κάναμε βόλτα φορώντας χοντρά πανωφόρια. Ανοησίες!
- Ήταν καλοκαίρι. - Πήγαμε δύο φορές
για κολύμπι.
Το κορμί του...
Δεν ήθελε σεξ. Είπε πως ήταν νωρίς ακόμα...
Είπε κάτι παλιομοδίτικο. Κάτι για την οικειότητα.
Δεν μπορούσε να αφεθεί τόσο γρήγορα.
Κουβεντιάζαμε.
Τίποτα παρά πάνω.
Πηγαίναμε για δείπνο, σινεμά, κι έπειτα τελείωσε. Απλά και γρήγορα.
"Μην μ' ακολουθείς", είπε.
Έτσι τελείωσε;
Ναι. Αλλά δεν υπήρχε κάτι για να τελειώσει.
- Έτσι το είπε όμως; - Μμμ.
Το θυμάμαι. Γιατί;
Το ίδιο είπε και σε μένα.
Το έγραψε. Πέταξα το γράμμα.
Κράτησα το βιβλίο
με την αφιέρωση.
Και το αγαλματάκι.
Είναι αναμέτρηση.
Ένας νικά, ο άλλος χάνει. Ολοφάνερο
από την αρχή.
Αν είναι έτσι, καλύτερα να μην προσπαθούμε καν.
Δεν ξέρω.
Νομίζω πως εγώ ήμουν η χαμένη, σε όλες μου τις σχέσεις.
Όταν τελείωναν, ασχέτως του πώς.
Δεν νοιώθω περήφανη όταν τα σκέφτομαι.
Δεν εκδικούμαι όταν με εγκαταλείπουν.
Τον έχω συγχωρήσει.
Πήγαινες στο σπίτι του;
Συναντιόμασταν μπροστά
από το σπίτι και ξεκινούσαμε από κει. Πηγαίναμε σε παμπ. Υπήρχαν πολλές.
Του ''Χέρμπερτ''.
Τρομακτικό μέρος. Πήγαινες εκεί; Και γω το ίδιο.
- Στο ''Παράδειγμα''; - Δεν μπορώ να θυμηθώ.
- Να πάρω ένα; - Ναι.
Πες μου ποιά ήταν η παμπ
στο τέρμα της οδού Πράιζινγκ, μετά το ιταλικό;
- ''Καζίνο''. - Όχι!
Όχι, που να πάρει!
- Όπου σύχναζαν οι μαύροι. - Οι μαύροι; - Ναι.
Είχε εκεί μαύρους;
Δεν θυμάμαι.
Δεν το πιστεύω. Εκεί τον φίλησα.
- Η μόνη φορά. - Στην παμπ; - Τί;
- Εκεί τον φίλησες; - Ναι, δίπλα στο βεστιάριο.
Πέσαμε πάνω στα πανωφόρια.
Είχε πάντοτε πολύ κόσμο
και φασαρία.
Ίσως έπρεπε να το είχα τολμήσει νωρίτερα.
Ίσως έπρεπε να είχα προσπαθήσει λιγότερο.
Κι εσύ;
- Εννοείς φιλιά; - Ναι.
Όχι στην παμπ.
Μόνο μπροστά στην πόρτα μου.
Δεν τον άφηνα να μπει μέσα, αφού κι ο ίδιος αυτό έκανε σε μένα.
Οφθαλμόν αντί οφθαλμού, οδόντα αντί οδόντος.
Πώς και δεν συναντηθήκαμε ποτέ; Κατά τύχη;
Πουθενά;
''Από εδώ η Βέρα, η φίλη του σπιτιού μου. Και η Γιοχάννα, μία καλή φίλη.''
''Καθόμαστε στο μπαρ, να πάρουμε ένα ποτό;''
''Όχι, έχει πολλή φασαρία. Ας πάμε κάπου αλλού.''
''Έχουμε πολλά να πούμε.'' Γιατί δεν έτυχε ποτέ;
Τζο, έλα εδώ.
Ποιό ήταν το όνομα της αναθεματισμένης παμπ;
Δεν ξέρω.
Θα σου πω αύριο.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Καλημέρα.
Οι τοπικές εφημερίδες δηλώνουν μηδενική πρόοδο στην εύρεση του δραπέτη.
- Γεια! - Ποιός είναι; - Ένα από τα θέματά σου.
Από σήμερα θα καταγράφουμε το κυνηγητό.
- Πρωϊνό; - Όχι.
Θα ψάξω σ' όλες
τις τοπικές εφημερίδες και στο διαδίκτυο.
- Αν έχουμε σύνδεση. - Πρόσεχε, το εννοεί.
Απέκτησες βοηθό. Πες του το, αν σου γίνει μπελάς.
Δεν με νοιάζει αν γίνω ή όχι μπελάς.
Δεν αυτοαμφισβητούμαι.
Οι ανασφαλείς πρέπει
- να υποστηρίζονται από τους δυνατούς. - Ακριβώς.
Αν το παρακάνει, θα πάω να μείνω στο ξενοδοχείο.
''Γκλάσνοστ''!
Ήταν η παμπ...
Προφανώς ο συνάδελφος την ρώτησε αν ήθελε να συμμετάσχει στο κυνήγι.
Ήταν σε αποστολή, όταν συνέβη στο δάσος.
Λίγο νωρίτερα είχαν ένα ατύχημα με κάποιο ελάφι.
Η όψη του συναδέλφου άλλαξε. Πρώτα τα μάτια και μετά το δέρμα του.
Μεταμορφώθηκε σε ζώο, κι έπρεπε να τον πυροβολήσει, είπε εκείνη.
Δεν μπορούσε να κρατήσει το τιμόνι.
Όταν συνήλθε, βρέθηκε στο νοσοκομείο.
Ο συνάδελφός σας
πήρε εξιτήριο χθες. Ξέρατε ότι ήταν εδώ,
- σ' αυτό το νοσοκομείο; - Όχι.
Εδώ ήταν.
Τον χτυπήσατε μόνο στο μπράτσο. Είναι πολύ καλύτερα από σας.
Δεν ήταν αυτός. Όταν έριξα, ήταν ένα ζώο
δίπλα μου, που με κοιτούσε.
Τα μπράτσα του
δεν ήταν φτιαγμένα για να πιάσουν τιμόνι.
Δεν υπήρχαν καθόλου χέρια.
Μόνον οπλές.
Το ζώο γελούσε.
Δεν μπορώ να ανασάνω.
- Φρανκ, φέρε λίγο νερό. - Λίγο νερό, παρακαλώ.
Ηρεμήστε.
Βρέθηκαν ρούχα
και ένα κλειδί ξενοδοχείου σε μια κοντινή σπηλιά.
Θα ανοίξουν το δωμάτιο του ξενοδοχείου.
Στο δωμάτιο έμενε τουρίστας, που ήρθε για το κυνήγι του Μπαρμπαρόσσα.
Τους αφήσατε να πάνε μόνοι τους;
- Μπορούν να ανοίξουν μια πόρτα. - Ξεκινάς πρώτος;
Ναι, θα σου δείξω τον δρόμο.
Καταραμένη βροχή. Στην κοιλάδα έχει λιακάδα.
Στο βουνό έχει πάντα ομίχλη.
Αστυνομία!
Άδειο. Δεν το πιστεύω!
Εμπρός, έξω!
Είναι άδειο.
Κανείς εκεί.
Πάμε να φάμε κάτι.
- Σε παμπ; - Ακριβώς.
Πάω όπου κι όταν θέλω. Όπως κάνεις και συ.
- Πότε θα γίνει αυτό; - Θα δεις.
Έχω δουλειά να κάνω.
- Έχω δουλειά να κάνω. - Φυσικά.
Δεν μπορώ
να τεμπελιάζω όλη μέρα.
- Ήσουν στο νοσοκομείο; - Ήταν υπό την επήρεια στρες.
- Υπό πίεση. - Από τον συνάδελφό της;
Ίσως. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση για τέτοια φοβία.
- Κατά τα άλλα είναι ψυχικά υγιής. - Πιστεύεις
- ότι μπορεί να επιστρέψει στη δουλειά; - Όχι εδώ.
Το κάνω μόνο για σένα. Το κάνω μόνο για σένα.
Σου χρωστάμε χάρη.
Τί έγινε;
Άσε με να σε βοηθήσω.
Όχι, ευχαριστώ. Δεν είναι ανάγκη.
Εσύ χάνεις!
Ρενέ!
Γεια.
Πήγα τη γυναίκα μου στο Στράουπιτζ.
- Επέτειος γάμου. - Γιαυτό την έκανες.
Άνοιξε εκεί ένα νέο εστιατόριο. Εξαιρετικό.
Θα μπορούσα να το συνηθίσω. Εσύ όχι;
Κινέζικο εστιατόριο.
- Ήταν καλό; - Από πότε σ' αρέσουν τα κινέζικα;
- Ευχαρίστως. - Να δοκιμάσω; - Ναι.
- Πού είναι οι τουαλέτες; - Αριστερά. - Κατάλαβα.
Ποιά είναι η τοπική σπεσιαλιτέ;
Πιττάκια με φρούτα. Πεντανόστιμα.
Σκατά...
Πώς είναι η νεαρή μας συνάδελφος;
Πολύ καλά, και σύντομα θα πάρει εξιτήριο.
Πρέπει να πάει σπίτι της.
- Το θεωρείς σωστό; - Συμφωνώ.
Σκατά!
Σκέτος μπελάς είσαι.
Οι περισσότεροι εδώ δεν έχουν δεύτερη στολή.
Προσέχουν να μην την λερώσουν.
Πώς θα δουλέψεις τώρα; τί θα βάλεις το απόγευμα;
- Έκανε η δις Λόφλερ τη αναγκαία δήλωση; - Δυστυχώς όχι.
Κάνε διάλειμμα.
- Πόσο παλιό είναι το μαγαζί; - Από το 1867.
Πάνω κάτω.
- Είναι ακόμα βιώσιμο; - Κοίτα...
Στο παρελθόν...
Κάνε νεύμα, αν αναγνωρίσεις κάποιον.
Δουλεύουμε καλά στη γιορτή των Χριστουγέννων.
Επί ΛΔΓ, ήμασταν πάντα γεμάτοι,
- αλλά τι να το κάνεις. - Ανοησίες.
- Από πού μας ήρθε; - Από την Άνω Φραγκονία.
- Από το Μέκλενμπουργκ; - Το Ρέγκενσμπουργκ; - Όχι.
- Έχει βαυαρέζικη προφορά. - Δεν την άκουσα.
Κυριακή χωρίς φρουτοπιττάκια
δεν λέει.
Γεια στο στόμα σου.
Σωστό, αλλά γνωστό.
- Δεν σε κατάλαβαν. - Μπορώ να έχω
- λίγο νερό; - Αμέσως.
Ευχαριστώ.
Δεν μπορώ να αποφασίσω αμέσως.
Γεια σου!
- Είχες καλή μέρα; - Ναι.
Ευχαριστώ.
Εμπρός;
Τον πιάσατε στο πανδοχείο; Ναι, έτσι νομίζω...
Ναι, συγχαρητήρια.
Ευχαριστώ.
Παραδέξου το, νόμισες ότι το ξεχάσαμε!
Γιόρτασέ το. Επιστρέφουμε με περισσότερο αλκοόλ.
Μαμά, έτοιμο το φαΐ!
Ας αρχίσουμε. Ίσως πεινάσει κι αυτή, σαν θα μας δει να τρώμε.
- Μα, η μαμά είναι μακρυά. - Το ξέχασα.
Καλή όρεξη, γλυκειά μου. Και σε ευχαριστώ.
Χαιρέτα μου τη γιαγιά. Η μαμά θα επιστρέψει σύντομα.
Γεια σου, μαμάκα.
Γεια.
Χρόνια Πολλά!
- Χρόνια Πολλά! - Ευχαριστώ. - Και όλα τα καλά.
- Συγγνώμη που αργήσαμε. - Συγχαρητήρια. - Φύγε από δω!
Πρέπει να πηγαίνουμε πού και πού στις συνελεύσεις γειτονιάς,
αν θέλουμε να μας δίνει ψωμί ο φούρναρης.
Χρόνια Πολλά.
Ευχαριστώ.
Στο ραδιόφωνο είπανε
ότι η τοπική αστυνομία είναι διεφθαρμένη.
Αναρωτηθήκαμε αν εννοούσαν εσένα.
Πες μας, το ξεσκεπάσατε;
Όχι, ήταν λίγο πολύ γνωστό. Μόνο που δεν είχαν αποδείξεις
και μάρτυρες.
Έξι αξιωματικοί
από τη γειτονική πόλη εκβιάζανε τους καταστηματάρχες,
κάνανε εφόδους
και κάλυπταν ο ένας τον άλλον.
Όλα πήγαιναν ρολόι, μέχρι που έβαλαν μία συνάδελφό τους στο κόλπο.
Την πίεσαν ώσπου κατέρρευσε.
Σαν οικογενειακή υπόθεση.
Η γυναίκα ζει μόνη στην περιοχή, χωρίς οικογένεια.
Δεν ήθελε να συμμετέχει.
Πυροβόλησε έναν συνάδελφο που είχε ανάμειξη.
Αυτό έγινε πριν από 5 ημέρες.
- Μπρόυνο; - Τί ήταν αυτό;
Αλεπούδες. Συνέχισε.
Αρχικά ισχυρίστηκε σεξουαλική παρενόχληση,
αλλά δεν την πίστεψαν.
Έπειτα κατέρρευσε και ισχυρίστηκε ότι ο τύπος
- μεταμορφώθηκε σε ζώο. - Τί;
- Ναι. - Τί; - Κόλλησε
σ΄αυτή την ιστορία. Την είδα
πολλές φορές μόνη της.
Όταν άρχισε να μιλάει για την πίεση
και τον εκβιασμό, τα υπόλοιπα ήρθαν μόνα τους.
Αν ήξερα ότι θα το δημοσιοποιούσαν, θα σας το έλεγα.
Αλλά από το βράδυ, έξι αξιωματικοί
ανακρίνονται.
Για φαντάσου.
Η μικρή μας Τζο.
Περιμένεις επισκέψεις;
Όχι.
Ποιός είναι αυτός;
Συνέβη κάτι;
- Θέλεις ένα ποτό; - Το φέρσιμό σου
- ήταν απαράδεκτο. - Έχει γενέθλια.
- Φέρθηκες σκατένια. - Τί;
- Έκανα ό,τι έπρεπε. - Είναι αθώοι.
Δεν έχεις αποδείξεις για τις υποθέσεις μας.
Δεν θα πάρεις κανέναν. Άκου με που σου μιλάω.
- Σταμάτα τον. - Είναι παραβίαση. - Φύγε από δω!
Φύγε αμέσως από την ιδιοκτησία μου!
Πας καλά;
Σταματήστε!
Μπρούνο...
Παλιομαλάκα!
- Σκατά. - Μπρούνο;
Εντάξει είμαι.
Είστε βλαμμένοι!
Τα γυαλιά μου.
Γυαλιά;
- Είναι θεόμουρλος. - Σκατά!
Τα γυαλιά σου...
Ευχαριστώ. Ω, όχι!
- Γκρέμισε τον φράχτη... - Σκατά!
Εντυπωσιακό.
- Καλύτερα δεν θα μπορούσε. - Λυπάμαι.
Λυπάμαι. Είναι από την τοπική. Φίλος εκείνου που πυροβολήθηκε.
Τελείως παλαβό, ε;
Υπερασπίστηκε την τιμή
του τοπικού Αστ. Τμήματος.
Μπορούσε να 'ναι χειρότερα.
Έχει καρφιά εδώ. Πρέπει να τα μαζέψουμε.
Μπρούνο, φέρε τη σκούπα.
Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Δεν θα το αναφέρουμε. Θα το επισκευάσουμε μόνοι μας.
Ο κουνιάδος του γείτονα θα το διορθώσει.
Όλη η φασαρία εξαιτίας μου.
Λυπάμαι.
Έτσι γίνεται όταν φιλοξενείς υψηλόβαθμους κρατικούς υπαλλήλους.
- Καταλήγει σε επιδρομή. - Μου φάνηκε
- νοστιμούλης. - Ε, και;
- Τον πρόσεξες; - Μμμ.
Ήταν σκοτεινά.
- Το ένοιωσα. - Δηλ., όλα καλά, επειδή ήταν ομορφούλης;
Όχι, αλλά ζεις εδώ μαζί μου,
- επειδή δεν είσαι χαζός. - Γιατί δεν κάθεστε;
Λυπάμαι, αλλά σκανδαλίζομαι όταν οι γυναίκες προσέχουν
- τους άντρες από την εμφάνισή τους. - Υποθέτω ότι αυτά τα πράγματα
- είναι λίγο πιο σύνθετα. - Γιατί; Απαγορεύεται
- να είναι απλά τα πράγματα; - Όχι. Τίποτα το απλό
δεν απαγορεύεται στις μέρες μας.
Το αντίθετο.
Για μένα, ο κόσμος ήταν πιο ισορροπημένος όταν οι γυναίκες ήταν λιγότερο ανόητες
ως προς τον πόθο τους.
Οι γυναίκες με απογοητεύουν ολοένα και περισσότερο.
Κακό αυτό.
Νομίζω πως η ομορφιά δεν είναι μόνο μπλα, μπλα, μπλα.
- Υποκειμενική κι έτσι. - Ακριβώς.
Ένας κώλος δεν είναι υποκειμενικό θέμα.
Εννοώ, το βάθος των συναισθημάτων κάποιου ορίζει την ομορφιά.
- Σωστά. - Το βάθος της στιγμής
που νοιώθουμε ποθητοί και όσα ακολουθούν.
Ειδικά με σένα.
- Η ψυχή... - Θες ανταγωνισμό;
Πάντοτε. Δεν το ξέρεις;
Εντάξει τότε, θα αναφερθώ κι εγώ στην εμφάνιση. Μου αρέσουν
τα πυκνά φρύδια
στις γυναίκες. Το πυκνό χνούδι
στα μπράτσα τους.
Απ' αυτό έχω.
Στην εφηβεία, όταν όσα συμβαίνουν και όσα βλέπεις σε ερεθίζουν
χαμηλά στην κοιλιά,
θυμάμαι τις γυναίκες στα πορνοπεριοδικά,
που διαβάζαμε όλοι μας στο οικοτροφείο.
Τις θυμάμαι τόσο ζωντανά, όσο και τις αληθινές γυναίκες της ζωής μου.
Μερικές φορές αγοράζω παλιά πορνοπεριοδικά από το διαδίκτυο,
με την ελπίδα να ξαναδώ εκείνες τις γυναίκες.
Θέλω να δω τα πρόσωπά τους από το παρελθόν.
Δεν μπορώ να τις ξεχάσω. Αισθάνομαι σεβασμό,
ευγνωμοσύνη και τρυφερότητα.
Κάποιες είναι τώρα 60άρες ή 70άρες και ακόμη εκτίθενται στο διαδίκτυο.
Κάποιες έχουν ακόμα νεανικά κορμιά, αλλά τα πρόσωπά τους είναι γερασμένα.
Άλλου είδους ομορφιά. Έχουν αξιοπρέπεια.
Αν εδώ και τώρα κάποιος με πυροβολούσε στο κεφάλι
και μπορούσα να δω σε αργή κίνηση
εικόνες που σβήστηκαν από το μυαλό μου,
ποιός ξέρεις ποιές εικόνες θα είναι οι πιο επίμονες. Οι τελευταίες.
Και πόσο βαθιά τα πιο επουσιώδη μπορεί να είναι καταχωνιασμένα.
Μια τελευταία παρέλαση
των γερασμένων γυμνών γυναικών στο μυαλό μου.
Βρήκα την ιστορία του φονιά δραπέτη λιγότερο συναρπαστική.
Πιο συναρπαστικό είναι το ότι ήρθες εσύ εδώ,
- για διαφορετικό λόγο. - Που δεν μας είχες αποκαλύψει.
- Έτσι μας μαθαίνουν στην αστυνομία. - Θα μας αφήσεις τώρα;
- Όχι. - Όχι;
Όχι, θα μείνω.
Όλα καλά.
Πάντα το κάνεις αυτό;
- Κάθε βράδυ και κάθε πρωΐ. - Πρωΐ και βράδυ.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Τί έχεις;
Αύριο θα φάω μόνο φρυγανιές.
- Μόνο φρυγανιές; - Ναι.
Έχασα το κέφι μου.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Τα μαστόρια έπρεπε ήδη να έχουν έρθει.
- Όχι για τον φράχτη, για το νερό. - Κατάλαβα.
Εγώ βάζω τα μαχαιροπήρουνα.
- Δεν μπαίνουν στο πλυντήριο; - Ναι, αλλά...
Μ' αρέσει να το κάνω. Μου δίνει μια έμμονη αίσθηση ικανοποίησης.
Πειράζει που τα ακούμπησα;
Τα πιάτα μπαίνουν μπροστά,
για να κάνουν χώρο στα κατσαρολικά.
Τα μαχαιροπήρουνα μπαίνουν στη θήκη τους. Εντάξει;
- Πρώτη φορά τ' ακούς; - Όχι.
Συγγνώμη.
Ετοίμασα μερικά σάντουϊτς
για σένα.
Με τομάτα και μοτσαρέλλα.
Σαλάμι Τοσκάνης.
Α λα μιλανέζε. Μην το πεις στη Βέρα.
Θα το παρεξηγήσει. Θα μου πεις αν σου άρεσαν.
Η κυρία δεν μ' αφήνει πια να μαγειρεύω.
- Τρώει μόνο ψάρι... - Δεν έχει να κάνει με μένα.
Η κυρία διαδηλώνει κατά της ζωής. Γιαυτό κάνει απεργία πείνας.
Ευχαριστώ.
Έχεις βδομάδες το πρόβλημα;
- Και τηλεφώνησες μόλις τώρα; - Πρώτα το έλεγξα.
Δεν είδα να επηρεάζει την κατανάλωση του νερού.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Εδώ είμαστε.
Ρίξτε μια ματιά εδώ.
Η πίεση του νερού
εξαρτάται από την ώρα στη διάρκεια της μέρας.
Υποψιάζομαι ότι έχει να κάνει με τη χρήση του σπιτιού
κατά τα χρόνια του υπαρκτού σοσιαλισμού.
Έκαναν κακή χρήση του σπιτιού,
κάτι σαν πολιτιστικό πορνείο.
Ίσως και να το γνωρίζετε. Λεγόταν ''Ξενώνας
της Προλεταριακής Κουλτούρας''.
Μπορείτε να φανταστείτε τι γινόταν
όταν ξένοι επισκέπτες
έκαναν ουρά για τη μία και μοναδική ντουζιέρα.
Τί εξωτικό εργαλείο είναι αυτό;
Υπέρυθρη Κάμερα.
- Μπορείς να ανοίξεις όλες τις βρύσες; - Όλες ταυτόχρονα; - Ναι, σε παρακαλώ.
Τις ανοίγω όλες.
Κλείσε!
- Κλείσ' τες όλες. - Αυτό κάνω.
Καλημέρα.
Γεια.
Μπορείς να μ' ακούς;
Πώς θα δουλέψω με τέτοιο θόρυβο;
Πώς θα δουλέψεις σήμερα με τέτοια φασαρία;
Όταν μου λείπει η έμπνευση, δουλεύω τη νεκρολογία μου. Μ' αρέσει.
Την έχει αλλάξει κάμποσες φορές.
- Αναπόφευκτο, αφού παραμένεις ζωντανός. - Ακριβώς.
Αναγνωρίζω ότι υπάρχει ζωή πριν και μετά από μένα.
Πρέπει να τον παγιδέψω. Αλλά με τί; Ξέρω τόσο λίγα.
Θα ψάξω στα πράγματα που είχε στο κελλί του.
Εμπρός;
Πλημμυρίσαμε στο σπίτι.
Γιαυτό τρώμε βολ-ο-βάν.
Κάνουν καλύτερα κέικ.
Σκέφτεσαι τον Πάτρικ;
Ναι.
- Είπες πως δεν ανέβηκε ποτέ στο διαμέρισμά σου. - Ναι.
Δεν το ήθελε εκείνος ή εσύ;
Νομίζω πως εκείνος ήθελε. Εγώ δεν ήθελα.
Έγινε πολύ γρήγορα.
Και για τους δυο μας.
Είναι άβολο να το ψάχνεις 15 χρόνια μετά.
- Γιατί τάχα; - Ίσως γιατί στα νιάτα μας φερόμαστε ανόητα.
Και μετά;
- Μετά; - Τί μετά;
Μετά από κείνη τη νύχτα.
Δεν έγινε νύχτα. Ήταν απόγευμα μετά το σκουώς.
Κάναμε πράγματα μαζί, πηγαίναμε βόλτες.
Κρατιόμασταν χέρι-χέρι, αλλά...
Έφυγε. Μία ακόμη χαμένη ευκαιρία.
Έτσι απλά;
Έτσι απλά.
Έτσι έγινε και με σένα.
Λες και λείπει ένα κομμάτι της ζωής μου.
Λες και κόπηκε και κόλλησε κάπου αλλού. Αλλά πού;
Πρέπει να μάθω.
Ναι.
Δεν έκανες παιδί.
Παιδί; Έλα τώρα, Τζο!
Όχι, αυτό θα ήταν ένα ακόμα πρόβλημα.
Παθαίνω κρίσεις πανικού. Εσύ δεν το βλέπεις.
- Δεν το φαντάζεσαι. - Εσύ διάλεξες να ζήσεις εδώ.
- Κανείς και τίποτε δεν σε πίεσε... - Τί μπορώ να κάνω;
- Έβαλε όλα τα λεφτά του στο σπίτι. - Και το άλλο μισό;
Δεν δεσμεύεσαι όσο νομίζεις. Μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις.
- Έχω πληρώσει. - Πρέπει να φύγεις; - Ναι.
Μπορείς να γυρίσεις στη δουλειά.
- Γεια. - Γεια.
- Τα λέμε αργότερα. - Ναι, αργότερα.
- Γεια. - Γεια.
Μαμάκα, έτοιμο το φαΐ.
Ποιός μαγείρεψε;
- Η γιαγιάκα. - Η γιαγιάκα;
Σαλάτα;
Την βοήθησες;
- Θα είναι νόστιμη. - Ναι, τραγανή.
- "Νόστιμη'', καρδούλα μου. - Τραγανή. - Καλά, ό,τι πεις.
- Όλα εντάξει; - Ναι, έφταιγε μία βαλβίδα.
Ή κάτι τέτοιο. Δεν κατάλαβα ακριβώς.
Η υγρασία στέγνωσε. Όλα καλά.
Οι εργάτες μόλις έφυγαν.
- Χαίρομαι που το ακούω. - Ναι.
Δυστυχώς, έφυγε και κάποιος άλλος.
Πήρε τα κλειδιά
από το δωμάτιό της. Κλείδωσε και τις τρεις πόρτες.
Να μπουκάρω στο δωμάτιό της;
Μόλις πριν από λίγες μέρες
μου είπε γι' αυτόν τον άντρα.
Ποιός ήταν κι ότι τον γνωρίσατε κι οι δυο σας την ίδια εποχή.
Τί νομίζεις πως θα συμβεί από δω κι εμπρός;
Θα με παρατήσει;
Μήπως ο τύπος
την περίμενε τόσον καιρό; Κι αυτή το ίδιο;
Δεν νομίζω να την περίμενε.
Τον γνώριζα κι εγώ λιγάκι.
- Πού σου είπε ότι θα πάει; - Σ' εκείνον.
Βρήκε τη διεύθυνσή του.
Εμπρός;
Σκατά.
Ναι.
Η Βέρα ήταν.
Αυτόματος τηλεφωνητής.
Τί ήταν αυτό;
Ασβός. Είμαι σίγουρος.
Ασβός.
Πώς ήταν τα σάντουϊτς;
Τέλεια.
Κοιτάτε να δείτε. Έρχονται εδώ κάποιοι εξυπνάκηδες
- και μας λένε ηλίθιους. - Μίλα πιο σιγά.
Με κάνουν έξαλλο.
Τα παρέδωσαν εύκολα;
- Τα ζήτησα μέσω Λάιπτσιγκ. - Έφτασαν σε μία εβδομάδα.
- Θαύμα. Μ' αρέσουν τα θαύματα. - Πρέπει να του ρίξουμε δόλωμα.
- Σου το 'λεγα. - Δεν θυμάμαι.
- Σου το 'πα. - Κουράστηκε.
Δεν έχει σχέδιο.
Θα μετακινηθεί,
θα φανερωθεί.
- Εδώ φάνηκε την τελευταία φορά. - Ανακάλυψα
ότι έγραφε σ' αυτήν τη γυναίκα τα τελευταία δύο χρόνια.
Ήταν πριν
συλληφθεί.
Η γυναίκα πέθανε στην Ερφούρτη 2 χρόνια πριν. Δεν συναντήθηκαν ποτέ.
Ρώτησα διακριτικά.
Οι συνάδελφοί του εδώ δεν ήξεραν τίποτα.
Αλλά το προσωπικό της φυλακής γνώριζε τα πάντα.
Κυρίες και κύριοι,
ο σκοπός αυτής της άσκησης είναι
να φτιάξετε σε μισή ώρα... Θεέ μου, πολλή φασαρία!
...να φτιάξετε σε μισή ώρα ένα γλυπτό.
Μπορείτε φυσικά
να καταφύγετε στη βοήθεια του αλκοόλ.
Θα έλεγα μάλιστα πως είναι υποχρεωτικό.
Τα έργα
θα αξιολογηθούν
από την εξέχουσα επιτροπή των ειδικών μας.
Το έπαθλο είναι 500 ευρώ.
Μια γενναιόδωρη προσφορά της τοπικής μας τράπεζας.
Κυρίες και κύριοι, ο νικητής του ''διαγωνισμού αλυσσοπρίονου''
ανεβαίνει στην εξέδρα. Νάτος.
Χειροκροτήστε τον νεαρό με την αλογοουρά.
Είναι γεμάτος ροκανίδι και κατά 500 ευρώ πλουσιώτερος.
Θα πληρώσει το καθαριστήριο με το έπαθλο
που του παραδίδει ο διευθυντής της τράπεζας προσωπικά,
- σε επιταγή. - Μπορώ να της μιλήσω;
- Το ήξερα. - Ήξερες ότι ήμουν εγώ;
Το καταλαβαίνει από το κουδούνισμα.
Η γιαγιά καταλαβαίνει ποιός παίρνει από το κουδούνισμα;
Είμαι σ' ένα πανηγύρι.
Εις υγείαν!
Άλλο ένα για σας.
Βλέποντας τριγύρω,
πρόσεξα ότι οι αστυνομικοί που μας συνδράμουν
δεν κάνουν άλλο από το να διασκεδάζουν.
Συνεχίστε, φίλοι μου.
Η νύχτα είναι στην αρχή της. Γεια σας.
Τα λεφτά
θα έπιαναν τόπο. Κρίμα.
Εγώ εσένα ψήφισα.
- Καλωσύνη σου. Ευχαριστώ. - Με τί ασχολείσαι; Είσαι από δω;
Δύο φορές υπέρ σου. Σε ψήφισα
και στον αγώνα δρόμου.
Έχω μαζί με τον φίλο μου ένα μαγαζί με χειροτεχνήματα.
Δεν πάει και πολύ καλά.
- Ξέρεις το Ζετελρόντα; - Όχι. - Έτσι το λένε;
Ζέτελρόντα,
στο δρόμο για το Βερολίνο.
Είχαμε κατά νου
τους τουρίστες από το Βερολίνο, αλλά δεν αγοράζουν.
Τί σε έφερε εδώ;
Το διάβασα στις εφημερίδες.
500 ευρώ είναι καλά λεφτά.
- Ίσως να άνοιγες εδώ ένα μαγαζί. - Δεν ξέρω κανέναν εδώ.
Κατάγομαι από το Ράινσμπεργκ.
- Μπορούμε να κουβεντιάσουμε αύριο; - Ναι.
Έτσι κι αλλιώς, δεν θα επιστρέψω σήμερα.
Θα μείνεις λίγες μέρες στην πόλη.
Δεν θα σου συμβεί τίποτα, σ' το υπόσχομαι.
Θέλουμε κάποιαν, για να κάνει κάποια κίνηση.
Αυτό είν' όλο.
Σύμφωνοι.
Εντάξει.
Θα το κάνω.
Ευχαριστώ.
Τί θα κάνουμε με τον δραπέτη;
Δεν θα αντέξει πολύ ακόμα. Θα παραδοθεί σύντομα,
όταν αποκαλύψουμε όσα ξέρουμε γι' αυτόν.
Δεν το πιστεύω. Δεν θα γίνει έτσι.
Δεν νοιώθει οικεία εδώ.
- Δεν εκπλήσσομαι. - Θα το 'θελε όμως.
Θα 'θελε να γυρίσει σπίτι του, πίσω στο παρελθόν.
Αύριο οι εφημερίδες θα έχουν
τη φωτογραφία μιας γυναίκας που μοιάζει εκπληκτικά σε μια φίλη
του δραπέτη.
Γιατί; Για ποιόν λόγο; Δεν έπρεπε να το είχαμε συζητήσει πρώτα;
- Έπρεπε να δράσουμε γρήγορα. - Ελπίζουμε να κάνει κάποια κίνηση.
Με λίγη τύχη, θα τον δούμε. Αυτό δεν θέλουμε;
Συγγνώμη, αλλά αυτά είναι ανοησίες.
Είμαι σίγουρη πως ψάχνει να βρει κάποιο σπίτι.
- Γεια σου, μαμά. - Γεια σου.
- Απόψε η γιαγιά θα ψήσει κεκάκια. - Κεκάκια.
- Μ' αρέσουν πολύ. - Αλήθεια;
- Ακόμα και χωρίς αλεύρι, γάλα και αυγά; - Ναι.
Αλήθεια; Και τί θέλεις
να βάλουμε μέσα; Κανέλλα και ζάχαρη;
Ένας άντρας καθισμένος σε ένα παγκάκι στον πεζόδρομο της Κυανής Ακτής
πυροβολείται από πίσω.
Στην αρχή της νουβέλας. Δεν τον ξέρουμε και δεν ξαναεμφανίζεται.
Αλλά βλέπουμε πώς η φλεγόμενη σφαίρα
διαπερνά το μυαλό του σβήνοντας
προσωπικές εικόνες.
Στη διάρκεια
ενός εκατομμυριοστού του δευτερολέπτου
το μπλε χρώμα του νερού κάτω από τον ορίζοντα
διακρίνεται από αυτό του ουρανού μόνο στη φαντασία του.
Ήξερε ότι αυτές οι εικόνες ήταν ανάξιες λόγου στο μυαλό του.
Το σημείο εισόδου οξύνει απότομα τη μνήμη του
και από το μυαλό του αναδύονται μόνο ανοησίες.
Μια ματιά στο δρόμο πάνω στο ποδήλατο, το γαύγισμα ενός σκύλου,
μια πλαστική βαρκούλα μέσα στην μπανιέρα,
μια γυναίκα σ' ένα πορνοπεριοδικό.
Ό,τι θεωρούσε σημαντικό έχει ήδη θαφτεί.
Καθώς σωριάζεται στο πέτρινο πεζοδρόμιο της παραλιακής,
χασκογελάει με την τελική ετυμηγορία του
για την ματαιότητα της ύπαρξής του.
Ακούγεται δραματικό... τελικά.
Λιγότερο κακό απ' όσο θυμόμουν.
Γιατί δεν φοράς ποτέ γυαλιά
- στις φωτογραφίες; - Ζητώ συγγνώμη.
Πρέπει να κάνω κάτι για το κάψιμο που μου φέρνει
αυτό το διαβολικό ποτό
στην κοιλιά.
Δεν βοήθησε.
Παλιό το πρόβλημα.
Το 'χεις και συ;
- Μέθυσες; - Ναι.
Εγώ όχι ακόμα.
Θα πρέπει να σκοτώσω ένα αγρίμι για να ξενερώσω.
Βγες έξω.
Πού είσαι;
Έλα εδώ.
Ο κύρης σου διψάει.
Σκατά!
Τζο!
Τί έπαθες; Μπρούνο;
- Πρόσεχε. - Τί έγινε; - Έχασα τα γυαλιά μου.
Με προσοχή, είμαι γυμνή.
Εδώ στεκόσουν;
Μου έπεσαν, δεν ξέρω που.
Δεν ξέρω.
Σκατά.
Κοίτα, κάποιος στέκεται εκεί.
Πού;
- Έλα, πάμε! - Κανείς εκεί;
Έλα!
Κανείς εκεί;
- Μπρούνο! - Σκατά...
Γιόργκεν! Τον είδαμε.
Εδώ, στον κήπο. Εδώ στεκόταν.
Όλη νύχτα ψάχναμε.
- Πάνω στον λόφο, στο δάσος. - Με τους άλλους;
Ναι. Έπεσε ομίχλη κατά τις 4:00 το πρωΐ. Μας ξέφυγε.
Δεν τον πιάσαμε. Σκατά!
Μην με ρωτάς αν είμαι σίγουρη πως ήταν αυτός. Δεν είμαι.
- Ήταν σκοτεινά. Πού είσαι τώρα; - Στο ξενοδοχείο. Είναι αναστατωμένη.
Δεν κοιμήθηκα όλη νύχτα.
Φοβήθηκα τόσο πολύ.
Δεν περίμενα να με επηρεάσει τόσο πολύ.
Το να είμαι το δόλωμα.
Τρομοκρατήθηκα.
Λυπάμαι.
Μείνε μόνο μία νύχτα ακόμη. Σου υπόσχομαι
πως θα φύγεις αύριο. Δεν μπορεί να σε βλάψει. Είσαι ασφαλής.
Υπάρχει παντού αστυνομία. Αν φύγεις τώρα, θα πρέπει να σε συνοδέψουμε.
Μεγάλη φασαρία για μας
και επικίνδυνο για σένα.
Ο άντρας μπορεί να βρίσκεται στα ίχνη σου.
Πριν από λίγες μέρες τηλεφώνησα στους γονείς του κι έμαθα πού μένει.
Κράτησα το τηλέφωνό τους όλα αυτά τα χρόνια.
Το κάνει κανείς αυτό όταν είναι πολύ ερωτευμένος.
Εσύ τον άφησες.
Και του είπες,
"Μην με ακολουθείς."
Δεν τον ρώτησα.
Του είπα για μας τις δυο και είπε, ''Ξέρεις...
αυτό έγινε
με την Γιοχάννα."
Τί έγινε δηλαδή;
Πριν από πέντε χρόνια,
είχατε κάνει σχέση.
Υπέφερε για πολύ καιρό.
Λέει πως τώρα βρήκε τη γαλήνη.
Πιστεύει πως ήθελες να πάρεις εκδίκηση
για το παρελθόν.
Είπε, ''η Γιοχάννα έχει σκοτεινή προσωπικότητα."
Πώς είναι;
Αυτό ήθελες να μάθεις. Γιαυτό με έστειλες.
- Δεν σε έστειλα. - Δεν ήθελες
να καείς.
Ήμουν η αγγελιαφόρος σου.
Τέλος πάντων.
Ζει στη Ρίεμ με τη γυναίκα του.
Έχουν δύο παιδιά. Μου έδειξε φωτογραφίες.
Είναι καθηγητής στο πανεπιστήμιο.
- Αναμενόμενο. - Το γνώριζες.
Δεν μου είπες για το δεύτερο επεισόδιο.
Ήθελες να πάω εγώ εκεί.
Με χρησιμοποίησες για να τον προσεγγίσεις.
- Δεν τόλμησες. - Αυτά τα πέντε χρόνια
δεν τον ήθελα.
Δεν σε πιστεύω.
Πριν από πέντε χρόνια τον άφησα γιατί ήταν προσκολλημένος πάνω μου.
Δεν το άντεχα.
Ήταν απογοητευτικό.
Τον θυμόμουν διαφορετικό, πιο δυνατό,
ανεξάρτητο.
Όχι, εκδίκηση ζητούσες.
Όχι. Για ποιόν λόγο;
Επειδή έχασες.
Φοβόσουν πάντα την ήττα, δεν την άντεχες.
Είμαι, λες, τόσο μικροπρεπής;
Θα μπορούσες να χάσεις
τον έλεγχο, αν πήγαινες να τον βρεις η ίδια.
Δεν είναι δίκαιο.
Δεν είναι όσο ήταν ελκυστικός.
Πάχυνε.
Έχει κι ένα σημάδι. Εδώ.
Δεν θέλησε να πει πώς το έπαθε.
Δεν είναι από μένα.
Πάντα είχε ένα σημάδι
πάνω από το μάτι του.
Δεν έχει
κανένα σημάδι.
Αλλά φοράει
ακουστικό.
Γιαυτό άκουγε πάντα με μεγάλη προσήλωση.
Ορίστε
το τηλέφωνό του.
Ευχαριστώ.
Το πλοίο πλέει στο λιμάνι, με υψωμένη σημαία,
το πλήθος το καλωσορίζει.
- Συγγνώμη. - Όχι, άσε με...
- Ο Γιόργκεν είμαι. - Καλημέρα. - Ο συνάδελφος.
Ναι.
Ο δραπέτης συνελήφθη.
Με την καθοδήγηση κάποιου ανώνυμου που ήταν κοντά
στο ξενοδοχείο απ' όπου ξέφυγε. Δεν είμαστε ακόμη σίγουροι.
Η σύλληψη στο δωμάτιο του δολώματος έγινε χωρίς επεισόδια.
Κατάλαβα.
Δεν αποκλείουμε
η πληροφορία να μην διέρρευσε από τον κόσμο,
αλλά από τον ίδιο τον άντρα.
Μόλις κατάλαβε ότι δεν έχει πια σπίτι,
όπως το είχε πει η συνάδελφος,
- η φυγή του έλαβε τέλος. - Είναι πιθανό.
Βρήκαμε δύο τύπους αίματος στα ρούχα του δραπέτη.
Αίμα από ζώο, ίσως σκυλί, και αίμα ανθρώπινο.
Δεν ήταν δικό του. Ακόμη το ελέγχουμε.
Ωραία. Θα συντάξω αναφορά. Έγινε γρηγορότερα από το αναμενόμενο.
Χάρη σε σένα και τους συνεργάτες σου.
- Θα τα πούμε στην Ερφούρτη. - Ναι.
- Ευχαριστώ. - Εντάξει. Ευχαριστώ και αντίο.
Έφτασες κι όλας;
Αν τηλεφωνούσες, θα μαγείρευα νωρίτερα.
Δεν βρήκα κίνηση κι έφτασα νωρίτερα. Γεια.
Κουνέλι.
- Τί είναι αυτό; - ''Κάπνισε 5 το πρωΐ,''
''κοιτώντας από τα ανατολικά παράθυρα, μετρώντας''
''τα κεραμίδια του Παλατιού της Κοντέσσας Άλμπα.''
''Κάπνισε άλλα 5 το βράδυ,''
''καθώς επιθεωρούσε τις κολώνες της στέγης''
''της Βασιλικής Βιβλιοθήκης για χειμωνιάτικες ζημίες.''
Ποιός το έγραψε;
Ο Καρλ Μάυ.
Ακουστικά Βοηθήματα Παίδων
Κουνέλι.
Πήγα τη Λούσυ στον παιδίατρο.
Αμέσως μετά κάναμε το τεστ.
Πέρασε ποτέ της ωτίτιδα; Συμβαίνει συχνά στα παιδιά.
Είχε συχνά κρυολογήματα και πυρετούς όταν ήταν δύο ετών.
Αλλά ποτέ δεν είχε ωτίτιδα.
Μαμά, ένα κουνέλι.
Μαμά.
Γεια.
Δες, του έδωσα ένα μήλο.
Έφαγε ένα μήλο.
Ένα λεπτό... Πρέπει...
Τώρα... Εμπρός;
Σε πέτυχα σε ακατάλληλη στιγμή;
Όχι, παραξενεύτηκα που σε άκουσα.
Πριν από τρεις μέρες, βρεθήκαμε με τη Βέρα.
Τώρα ξέρω ότι γνωρίζεστε.
Ναι, την είδα. Ζει στη Θουριγγία.
Μου το είπε. Με τον σύζυγό της. Έναν συγγραφέα.
Ήθελα να σου πω ένα ''γεια''.
Και να μάθω πώς είσαι.
Μια χαρά είμαι. Δεν ξέρω τι σου είπε η Βέρα.
Δουλεύω στο πανεπιστήμιο.
- Παντρεμένος 3 χρόνια τώρα. - Μου το είπε.
Έχουμε δύο παιδιά, αγόρι και κορίτσι.
Η Βίκυ είναι 4 ετών
και ο Πωλ 2,5.
- Δεν έχεις σημάδι στο πρόσωπό σου; - Όχι!
Κανένα σημάδι. Γιατί το λες αυτό;
- Η Βέρα μού το 'πε. - Τί;
Όχι, όχι, λάθος. Είπε πως φοράς ακουστικό.
Σωστά. Και είναι άβολο.
Και ο γιος μου έχει πρόβλημα ακοής.
Θα είναι δύσκολο
- για ένα παιδί. Τον κοροϊδεύουν; - Όχι.
Τα βοηθήματα για παιδιά μοιάζουν με παιχνίδια.
Δεν είναι κάτι σπάνιο στις μέρες μας.
Χειροτερεύει σιγά-σιγά.
Πρέπει να κλείσω.
Ίσως ξαναπάρω σε λίγες μέρες. Εντάξει;
Μμμ.
Πήρες κάτι καλό;
- Γιατί; - Γιατί νίκησα.
- Ορίστε. - Κουδουνίζει;
Κουδουνίζει!
Ήθελα κάτι μεγάλο.
Πόσο μεγάλο είναι το μεγάλο;
Ο Χούμπερτ ο κακός είναι μεγάλος,
αλλά δεν έχω τόσο μεγάλο. Ξετύλιξέ το!
Κοίτα,
όταν γυρίσουμε στο σπίτι, μπορείς να ζητήσεις κάτι άλλο, καλά;
- Να το ανοίξω; - Ναι.
- Απόψε θα κοιμηθώ εδώ. - Ναι.
- Μπορώ; - Ναι. - Εντάξει.
απόδοση στα ελληνικά the grey cat